Slapen, sliep, gesloopt.

cw9k4tt4ectj4sweucaquqxxo-w1240-h706-x

Wethouder Van den Bosch zoekt huisvesting voor ongeveer 70 buitenlandse werknemers las ik. Dat lijkt op het eerste gezicht niet zo eenvoudig. Misschien komt het goed uit dat De Dillenburg nog even gered is van de sloop. Het staat grotendeels leeg en zou in afwachting van een nieuwe herontwikkeling prima kunnen voldoen. De omwonenden zullen er niet om staan te springen en springen mogelijk zelfs uit hun vel, maar in afwachting van definitieve woonruimte elders moet dat kunnen. Het pand is weliswaar geen eigendom van de Gemeente, maar de lijntjes met de eigenaar zijn kort. Rehoboth is inmiddels met de grond gelijk gemaakt op een puinhoop na, net als……Lees HIER of HIER verder!

Graag gedaan Wethouder.

zieke-hond

 

 

dickblaft® exclusief voor ermelo.nieuws.nl en allesvanermelo.nl 

Het wonder van Urk

141012_supportersverbod_urk_kln_w714_h714

De laatste keer dat ik naar een wedstrijd van Ajax ging was dat een thuiswedstrijd tegen Real Madrid, een paar jaar geleden. Kansloos natuurlijk, maar best gezellig. Vanavond (straks) ga ik naar een zogenaamd altijd lastige uitwedstrijd tegen FC Urk. De onvervalste Urker Mart Bolle nodigde mij uit voor dit potje bekervoetbal met een warm visje. Zoiets wil je meemaken natuurlijk. Ik hoorde die Urkers al eens zingen en ben benieuwd of ze ook een balletje kunnen trappen door de week. Alle weilanden rond Urk zijn ingericht als parkeerplaats en een pendelbusje brengt ons naar het kleine maar sfeervolle stadion. Mart is de plaatselijke Tambour-maître als ook beëdigd makelaar taxateur en hij komt mij steevast in december een warmgerookte zalm brengen. Goed volk daar op Urk. Ik hoop dat ze winnen. Haha! dicktipt: 0 – 6

urk

verhalenplaats.nl

138333926_2_big

De vriendelijke man met het Friese accent was een ervaren handelaar, dus hij bood niet via Marktplaats, maar hij belde. Bieden op Marktplaats drijft de prijs alleen maar op, zei hij. We werden het snel eens en ik beloofde de handel op te sturen. De volgende dag bleek het spul niet zo eenvoudig in een doos te stoppen en € 15,- porto daar bovenop bracht mij tot het compromisvoorstel om ergens halverwege tussen Leeuwarden en Ermelo af te spreken. Opnieuw bleek het een slimme koopman. Hij liet mij naar Emmeloord rijden, wat volgens mij behoorlijk over de helft was. Ik stuurde de grote lege parkeerplaats bij Van de Valk op en wilde naar binnen lopen voor een espresso. Het was negen uur s’morgens en alhoewel de hele parkeerplaats leeg was, zette hij zijn auto vlak naast de mijne. Ik herkende de stem. Het spul ging van de ene kofferbak in de andere en de Euro’s  vice versa. Het was me eigenlijk te vroeg voor een goed gesprek, maar ik kon het niet laten om er bij de koffie zo’n gemakkelijke, vrijblijvende openingsvraag uit te gooien. “Waar ben je geboren?” vroeg ik. Dat geklets over het weer heeft mij nooit erg geboeid. De man keek me aan, roerde in zijn koffie en klom op zijn praatstoel. Helaas voor u, heb ik mij de zelfdiscipline opgelegd om verhalen op dit feelgoodblogje niet langer te maken dan 400 woorden, dus u krijgt een samenvatting. “Ik ben hier vlak in de buurt geboren op een Skûtsje. Mijn vader was turfschipper.” Er volgde een prachtig authentiek verhaal over de teloorgang van de turfhandel, waarna vrachten met stenen volgden, waarmee hij zijn rug had verpest. Daarna volgden jaren van hard werken voor weinig in lompen en metalen. Alles vanaf het schip. Toen hij twaalf werd hoefde hij niet meer verplicht naar school, dus werd hij met een karretje achter zijn fiets de polder ingestuurd om vodden op te halen.       U begrijpt het al: de man heeft zo zijn eerste fortuin gemaakt. Zijn gezicht betrok toen hij vertelde vrouw, zaak en kinderen te hebben verloren aan een rare fanatieke poldersekte, maar fleurde weer op toen hij toe kwam aan de kennismaking met het lieve weduwvrouwtje. De vodden hadden plaatsgemaakt voor lege olievaten en tijdens het gesprek bleven de telefoontjes met handel gewoon binnenkomen. Handel is mooi, omdat je mensen tegenkomt met verhalen. Die paar tientjes winst zijn de bonus.                        dicktipt: stel gerust eens een rare vraag.

 

geconditioneerd

BRITAIN-ENTERTAINMENT-ART-AUCTION-EMIN

 

Vrijdagmorgen breng ik Sonja en haar golfvrienden voor dag en dauw naar Schiphol. Ze gaat een paar dagen naar Malaga voor een welverdiende golfvakantie. Alhoewel vier hele dagen golfen op vier verschillende en moeilijke banen mij niet écht als vakantie in mijn luie oren klinkt, ziet ze er naar uit. Afgezien van een enkel nachtje in een ziekenhuisbed is dat niet vaak voorgekomen. In het verleden ging ik nog wel eens een paar dagen alleen met vrienden op pad om te duiken, te snowboarden of te zeilen, maar voor haar is dit de eerste keer. Voor mij betekent dat ook een beetje vakantie. Vier dagen lang zal ik het bed niet opmaken, geen tafel dekken, geen vaatwasser vullen en zeker niet koken. Indien nodig race ik vlak voor ik haar vijf dagen later weer ga afhalen een keer met de stofzuiger door het huis en doe dan hooguit een quick scan in de badkamer. Uit gewoonte zal ik ‘s morgens douchen, maar ‘s avonds vast en zeker overslaan. Vier dagen vervuilen. Ik ga mijn best doen om alle dagen uit één kopje en één glas te drinken en de ontbijtspullen gewoon op het aanrecht te laten staan. Heel praktisch! Als het me nog lukt tenminste, want misschien heeft ze mij al hopeloos geconditioneerd. dicktipt: pizza

foto: Tracy Amin (bracht 3 miljoen op!)

Oost, west,

De strijd tussen Oost en West lijkt weer op te leven de laatste week. In dit geval doel ik op de winkeliers in De Verbinding en die in het oostelijk deel van de Stationsstraat. Het is de Centrummanager in zijn eerste halfjaar nog niet gelukt er een harmonieuze eenheid van vastberaden samenwerkende winkeliers van te maken. Dat is ook geen eenvoudige opdracht, mocht u dat soms denken. Winkeliers zijn …… lees HIER of HIER verder!

zieke-hond

 

 

dickblaft® exclusief voor allesvanermelo.nl en ermelo.nieuws.nl 

er omheen

poster-pdf

Inderdaad mag het van mij een plastic tasje minder zijn, maar daar wilde ik het nu niet over hebben met u. Deze aardige tekst is een knipoog naar de voorspelbare vraag van de vriendelijke verkoopster bij de slagerswinkel: “Mag het een onsje meer zijn?” Meestal volgde kort daarop, als je geluk had: “Jij een plakje worst?” In mijn gedreven jacht op brabbeltaal hang ik nogal eens aan de lippen van serveersters. Ook als ik geduldig op mijn beurt wacht bij de warme bakker luister ik in verwondering. Het is heerlijk als er een lange rij voor mij is. Ik geniet van de enorme bestellingen waarbij zeven broden worden ingepakt en drie zakken kadetjes. Het enorme assortiment zorgt voor moeilijke keuzes. Bij al die gezonde soorten krijg je ook nog de dilemma’s: gesneden of niet, in de lengte of in de breedte, met of zonder zaad en tenslotte of u het in papier of plastic had willen hebben. Als daar na enig aarzelen ál de juiste keuzes zijn gemaakt, volgt er steevast een laatste vraag waarvan ik mij afvraag hoe en wanneer die erin geslopen is bij het bakkersvolkje. De bestelling ligt op de toonbank, is zojuist afgerekend en dan, hou je vast, daar komt het: “Wilt u een plastic tasje er omheen?” Let maar op mensen, ze zeggen het allemaal!     Er omheen! Je zou zeggen, als het hier inderdaad om een tasje gaat, dan gaat er iets ín. “Zal ik het voor u in een tasje doen? Nee hoor, dat doen ze nooit; ze doen er een tasje omheen! Ik geniet van zulke dingen, maar vraag me wel altijd in verwondering af wélke bakkersdochter daarmee ooit begonnen zal zijn. (de zonen staan immers in de bakkerij.) Gaat het zó mee?

 

Aloha

 

aloha2

Het is altijd leuk als mensen ver van huis even aan je denken. Deze foto kreeg ik deze week toegestuurd van een bekende vanaf Hawaii. Vanzelfsprekend ging ik even kijken via Google en er is daar ook een heuse Dickenson Square. Geweldig toch! Even later zag ik dat ze zelfs een Rehabilitation Center naar ons vernoemd hebben! Ik neem aan dat de goede bekende die de foto stuurde daar niet aan het afkicken is, want dan zou ik me zorgen maken. Hij is best veel op reis de laatste tijd… Vast en zeker is er meer leuks te doen op Hawaii, dus maar genoteerd op onze bucketlist. Er is wat achterstand ontstaan op ons schema “ieder jaar een eiland”. De meeste plaatsnamen klinken nóg aantrekkelijker dan Dickenson. Wat dacht je van Wailuku, Kahului en Waihula. De namen klinken hetzelfde als hier en daar in Nieuw Zeeland, waar nog een aardige oom van me woont. Waikanae. Kan best een mooie reisje worden mensen, vanzelfsprekend gecombineerd met een weekje Bali. dicktipt: dream on!

keep calm and live aloha 200

t235-auto_53da96dc256a7Home-HavajankaNew01

het kleine

mos2

Eergisteren ben ik even voor u op mijn knieën gegaan om te bewijzen dat ik af en toe ook best oog voor het kleine heb. Tussen het prachtige sedum (de vetplantjes) op ons dak zit hier en daar natuurlijk ook wat mos. Mos is meestal ook behoorlijk groen, dus vinden wij dat prima. De laatste dagen schieten er pietepeuterig kleine paddenstoelen uit het mos. Krap een centimeter hoog, maar als je even door de knieën gaat zie je er steeds meer. Wel jammer dat het een onherroepelijke voorbode van de herfst is, maar ook die heeft zijn schoonheid volgens een enkele onverbeterlijke optimist. Zojuist kwamen onze Schotse vrienden even langs en meestal pochen ze dan over de onafzienbare velden met cantharellen achter hun huis. Joekels, zeg maar. Verschil moet er zijn en, zoals mijn moeder al zei: dicktipt: wie het kleine niet eert…..

mos

 

het sopraantje

Marionette_by_Vanilla_myu

Het was een mooi concert, afgewisseld met twee korte optredens van een klein orkest. Het repertoire was niet helemaal het mijne, maar als je niet mee hoeft te zingen is dat minder belangrijk. Het was een goed koor; dus altijd interessant en leerzaam. Vanzelfsprekend kom ik voor de muziek, maar al snel trok een van de sopranen mijn aandacht. Het zal u niet misschien verbazen. Ze was boeiend om naar te kijken. Geen voorzichtige benepen mimiek; ze zong met haar hele gezicht. Sprankelende, donkere ogen, een grote, ronde mond met een mooie rij tanden. Het kan niet anders dan dat ze een prachtige stem heeft. Toen het koor van plaats wisselde met het orkest zat het sopraantje vooraan in een bank en tot mijn verbazing bleef er niets over van het mooie expressieve gezichtje. Ik hoop niet dat ze dit ooit leest, die kans is erg klein, maar het effect was te vergelijken met een opblaaspop die razendsnel leegliep. (excuses) Toen ze niet meer zong verscheen er een wat depressieve waas voor haar ogen en het leek alsof plotseling alles uitzakte. Ik zag een extra kin ontstaan en haar hele gezicht kreeg een vermoeide fletsheid. In bijna niets leek ze op het sprankelende zangeresje van zo-even. Had ik me vergist misschien? In de pauze passeerde ik haar op weg naar de thee. Als ik er niet zo op gefocust was geweest (nee, nee mensen, geobsedeerd is niet het juiste woord.) dan had ik haar niet herkend als het sprankelende sopraantje. Het wonderlijke was dat na de pauze, toen ze haar plekje in het koor weer had ingenomen, ze opnieuw reageerde als een sierlijke zingende marionet aan de touwtjes van de dirigent. Het was alsof de muziek haar oplaadde. Ze straalde ogenblikkelijk weer als het stersopraantje van voor de pauze. De muziek zal haar lust en haar leven zijn. Zaterdag ga ik mijn uiterste best doen om dezelfde concentratie op te brengen, maar meestal straal ik pas na afloop van het concert aan de bar. dicktipt: zaterdagavond: Lux Eterna

quote7 (1)

 

marionet: Vanille Myu   tegeltje:Therese Hartgens

 

volhouders

10257727_651659121556599_4740776517607126270_o

agap2

Mag ik jullie er nog even aan herinneren dat dit mogelijk de laatste mooie nazomerdagen zijn? Al staat de zon een stuk lager dan een maand geleden; hij doet nog verschrikkelijk zijn best. Mijn agapanthus is een ongelooflijke volhouder en blijft prachtige nieuwe bloemen maken. Bij iedere steel die zich meldt denk je, dit zal de laatste zijn, maar hij weet van geen ophouden. De bovenste foto komt van Anja Nio. Ook zo’n volhouder! Haar foto is vanzelfsprekend een stuk beter dan de mijne, maar die is dan vermoedelijk ook genomen op Bali. Daar bloeit alles nóg mooier, maar met een zomer als deze zitten wij hier prima. Straks mag ik DaVinciEtaleert openen en u kunt er op rekenen dat ik de mensen zo snel mogelijk naar buiten zal praten. Het is mooi buiten. dicktipt: snel naar een terras en volhouden.